Monthly Archive: May 2017

ಆರೋಹಣ

ಪ್ರೇಮ ಪರ್ವತಾರೋಹಣ ಮಾಡೇ ಹೊರಡೋಣ ಎದೆಯ ಭಾವಗಳ ಬಾವುಟ ಅಲ್ಲೇ ಚಿತ್ರಿಸಿ ಹಾರಿಸೋಣ ನೆನಪಿಗಿರಲೊಂದು ಸಂಪುಟ ಮುದ್ರಿಸಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ! ಏರುವಾದಿಯಲಿ ಕಾಡಿವೆ ಹಾಡೋ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಗೂಡಿವೆ ಹುಲಿ-ಚಿರತೆ ಸಿಂಹಾದಿ ವಿಷಜಂತು ಕಾದಿವೆ ಏನೇ ಎದುರಾಗಲಿ, ಗುರಿ- ಬಿಡದ ದಾರಿ ಹಿಡಿಯೋಣ! ಅಲ್ಲಿ ಹರಿವ ಜಲಪಾತದಲಿ ಹಳತ ಕೊಳೆ ತಳ ಸೇರಲಿ ಜಗವ ಮರೆತು, ಜನರ ಹೊರತು ಹೊಸತು ಬಾಳನು ಬಿತ್ತೋಣ ಎಷ್ಟು ಬೇಕಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಹೇಗೆ ಬದುಕುವುದೆಂದು ತಿಳಿಸೋಣ!

ಒಂಟಿತನ

ಬಾನ ಬಯಲಾಗಿದೆ ಬತ್ತಲೆ, ಬರೀ ಕತ್ತಲೆ ಮುನಿಸಿನಿಂದಿದೆ ನಭ ಭೂದೇವಿಯ ಮೇಲೆ ಚಂದಿರನ ಸುಳಿವಿಲ್ಲ ಬೆಳಕನ್ನು ತರಲಿಲ್ಲ ತಾರೆಗಳೂ ತಾವೇಕೊ ಇಂದವನ ಬಳಸಿಲ್ಲ ಗಾಳಿಗೂ ಕಚಗುಳಿಯ ಮೂಡಿಸುವ ಮನಸಿಲ್ಲ ಮೋಡಕೂ ಅದರೊಡನೆ ತಾನಾಡುವ ಒಲವಿಲ್ಲ ಹೂವಾದರೂ ಉಸಿರಾಡಿ ಗಂಧವನು ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಮಳೆಯಾಗಿದೆ, ಮರದಿಂದ ಜೀರುಂಢೆಯ ದನಿಯಿಲ್ಲ ವಿಧಿಯೊಡನೆ ಕಾದಾಡಿ ಬರಿಗೈಯ್ಯೇ ನಿನಗಿಂದು ದಾರಿ ನೋಡೆನು ಫಲ? ಪ್ರಿಯತಮನ ಬರುವಿಲ್ಲ

ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ನಾ ನಿನ್ನ ಕೇಳಬೇಕೆಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ, ನೋಡಿ ನಕ್ಕಿದೆ? ನಾ ಬಹುದಿನಗಳಿಂದಲೂ ಬೆಳೆಸಿ, ಪೋಷಿಸಿದ ಎಳೆಯ ಭಾವನೆಗಳು ನಿನಗೆ ಅಪಹಾಸ್ಯವೆ? ಮಳೆಯ ಬಿಲ್ಲಿನೊಳು ಎದೆಯ ತುಂಬಿರಲು ಬಗೆ ಬಗೆಯ ಕನಸುಗಳವು ನಿನಗೆ ಲಘುವಾದವೆ? ಚೆಲುವ ಕಾಂತಿಯನು ಒಲವ ಪ್ರಣತಿಯಲಿಟ್ಟು ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ಪರಿಯು ನಿನಗೆ ಅವಮಾನವೆ? ನಗೆಹೂವ ರಾಶಿಯನು ಮೊಗಹೊತ್ತ ರೀತಿಯನು ಕಂಡು ಮೋಹಿಸಿದ್ದೊಂದು ನಿನಗೆ ಅಪರಾಧವೆ? ನೀ ಬಹುಶಃ ನಾನಾಗಿ ನನ್ನಂತೆ ನಿನಗಾಗಿ ಪರಿತಪಿಸಿ ಪರದಾಡಿದರೆ ನಿನಗೆ ಅನುಕೂಲವೆ?

ದಿಟ್ಟತನ

ಎದೆಯಾಳದೊಳಗೆಲ್ಲೋ ಕಟ್ಟಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿರುವ ಕನಸು ಬುತ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿನಗೆ ತಿಳಿಯಿತಾದರು ಹೇಗೆ? ಚೆಲುವಿನಾಸರೆಯೊಸೆದು ಕಣ್ಣೊಳಗಿಂದ ಅಲ್ಲಿಳಿದು ನೀನವನು ಹೆಕ್ಕಿ ಹೆಕ್ಕಿ ಕತ್ತು ಹಿಸುಕುವುದನು ಕಂಡ ಮೇಲೂ ಮೂರ್ಖನಾಗಲಾದೀತೆ? ಹೋಗೆ ಹೋಗೆ!

ಮಾತು-ಮೌನ

ನೆನಪಿಸಿಕೊ, ಆಗ ಹೇಗೆ ಜೊತೆ-ಜೊತೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಯೊಳಗೆಜ್ಜೆಯಿಟ್ಟು ಲಜ್ಜೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಬಾಂಬಣ್ಣ ಕರಗುವವರೆಗೂ ಹರಟುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಅದೆಷ್ಟು? ನರ ನರಗಳೂ ನಿಮಿರಿ, ಅಂಗಾಂಗಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅದುರಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟುವವರೆಗೂ ಬಿಡದೆ ನಕ್ಕಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆಷ್ಟು? ಯಾರಿರಲಿ, ಬಿಡಲಿ ಏನಂದರೂ ಅನ್ನಲಿ ನಮಗೇನು? ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಇಬ್ಬರು- ಒಬ್ಬರಾಗಿ ಅಲೆದದ್ದೆಷ್ಟು? ಊಹಿಸಿಕೋ ಈಗ ಕಾಯುತಿರುವೆವು ಹೇಗೆ? ಮತ್ಸರವ ಮುಂದಿಟ್ಟು ಬೆಳೆದ ಭಾವಗಳ ಬಲಿಗಿಟ್ಟು ಕಾದು ಬೂದಿಯಾಗುವವರೆಗೂ ಎದೆಯ ಕೆಂಡದೊಳಗಿಟ್ಟು ಮಾತೆಲ್ಲಾ ಮೌನವಾಗಿ ಮೌನವದು ನೀರಾಗಿ ಕಣ್ಣೊಳಗೆ ಕರಗಿ ಜಾರಿದರೂ...